Gameday - Nederland vs Georgie

Na een leuke dag in Rijeka hebben we de avond nog even nagepraat over het mooie landschap en de leuke dag in het computer museum (wat echt te vet is, DIKKE aanrader!) en in die gesprekken vergeet je al snel de tijd. Natuurlijk moet je de dag erna net iets te vroeg opstaan om Leon dan eindelijk even te kunnen ontmoeten voor zijn wedstrijd en hem natuurlijk even aanmoedigen voor zijn eerste moment in Eurobasket. Hiernaast konden we ook eindelijk onze Nederlands team jersey's ophalen, letterlijk een van de beste initiatieven van het Nederlands team. Hierna wellicht ook voor de verkoop voor reguliere fans?

Ik moet eerlijk zeggen dat toen ik wakker werd ik nogal nerveus was, iets wat ik normaal gesproken echt niet snel heb! Ik bedoel ik ben in situaties geweest met NBA spelers (in Amerika vorig jaar) en ook voor andere zakelijke dingen ben ik in aanraking gekomen met dingen die je nerveus/zenuwachtig maken maar was nooit zoals deze zenuwen. Het is waarschijnlijk ook niet niks als je iemand al 13 jaar met zoveel plezier volgt en ziet groeien als speler en hij dan eindelijk aan mag treden op een van de hoogste podia ooit. Ik bedoel hoeveel Nederlanders kunnen zeggen dat ze op Eurobasket gespeeld hebben? Niet heel veel! Ik zou bijna zeggen dat die gedachte mij zelfs een beetje emotioneel maakte (Ja, ik ben starstruck :) ) dus verwachte ik dat bij Leon keer tien.

Eenmaal bij het hotel aangekomen was Leon zoals gewoonlijk weer de rust zelf, gefocused and ready zo leek het. Wederom besefte ik me, als fervent Jersey verzamelaar bij het ontvangen van het Nederlands team shirt van Leon dat ik gewoon het shirt van een van mijn beste vrienden in het bezit had. Geloof me dat dat heel raar voelt! Daarnaast zijn de shirts van het Nederland team voor het eerst in lange tijd ook nog eens supervet (goodjob Spalding) geworden. Een paar belangrijke dingen! 1. Dit shirt ga ik never nooit wassen. 2. Dit shirt gaat zodra ik in Nederland ben ingelijst worden. (Ja, still starstruck)

Hoe dichterbij de game-time van 3 uur kwam deste zenuwachtiger ik werd! Rond half 1 besloten we om richting de Zagreb Arena te gaan rijden omdat we niet te laat wilde komen en ook omdat er een grote mall naast de arena zat waar we wat tijd door zouden kunnen brengen. In de mall meeten we met de ouders van Leon en vrienden van zijn ouders om zo #teamwilliams op 6 personen te brengen! Rond 2 uur was het dan eindelijk zover en konden we richting de wedstrijd.

Verbaasd was ik door de zeker 200-300 Nederland supporters die de reis naar Zagreb gemaakt hadden. Dit laat maar weer zien dat de die-hard basketbal fans er veel voor over hebben om het Nederlands team te steunen op het eerste Eurobasket toernooi in lange tijd. De tegenstander was vandaag Georgie met in hun gelederen NBA speler Zaza Pachulia.

Proberen te beschrijven hoe het is om een wedstrijd van zo'n grote in een ander land aan te schouwen is moeilijk. Er zaten misschien 1000 fans in de 15,200 personen grote arena en toch was dit absoluut niet zoals de wedstrijden in Nederland. Alles was ongeveer 10 niveau's professioneler aangepakt en de sfeer zat er heel goed in.

Zoals je inmiddels weet zette Nederland een geweldige prestatie neer in de eerste helft door Georgie simpelweg te overklassen in alle aspecten in het veld. De enige speler aan Georgische zijde die de hoop levend wist te houden was Pachulia zelf door getimede scores, irriteren bij tegenstanders en het motiveren van zijn medespelers. Aan alles merkte je dat deze speler al jaren op het allerhoogste niveau speelt. Als Nederland fan zou je hem waarschijnlijk moeten omschrijven als vervelend mannetje, maar het waren toch echt zijn acties die de Georgiers in de wedstrijd hielden.

Helaas zag je bij ons Nederlandse team dat de tank aan het eind van de wedstrijd op begon te raken en mede hierdoor begon Georgie aan een comeback. De fans werden stiller en een doemscenario hing in de lucht voor Oranje. Aan alles voelde je dat het zomaar alsnog mis zou kunnen gaan. Toch waren onze Oranje jongens gefocussed genoeg om met zijn allen de schouders eronder te zetten en alsnog aan het winnende eind van de wedstrijd te komen, al was het verschil krapjes met slechts 1 punt. Gelukkig is winnen met 1 punt nog steeds winnen en de manier waarop het slot van de wedstrijd verliep deed Facebook, Instagram en Twitter ontploffen met berichten over wat het Nederlands team zojuist gedaan had. WINNEN.

Leon speelde (volgens zichzelf) een niet al te beste wedstrijd. Natuurlijk weet ook ik dat hij beter kan (iets wat ik overigens ook bij zijn beste wedstrijden denk) maar zelf vind ik dat het daar niet eens om ging. Als team hebben ze niet alleen hun allereerste wedstrijd op een GROOT toernooi gespeeld, maar tegelijkertijd hebben ze het Nederlands team op de Europesche basketbal kaart gezet.  Het feit voor mij dat Leon via Crackerjacks, Newstars, UBALL, Den Bosch, Bergen op Zoom, Rotterdam en Zwolle nu terecht was gekomen op het grote Eurobasket laat zien wat voor reis er zit achter elk succesverhaal. Dit zal namelijk voor geen van de andere Oranje spelers anders geweest zijn. Deze jongens hebben jarenlang hun eigen tijd en geld moeten investeren in hun basketbal carriere om op dit punt te kunnen komen en om dan te winnen is specialer dat welke krant, facebookbericht of twittermessage ook kan beschrijven.

Het deed mij dan ook heel goed dat ik heel veel berichten kreeg van vrienden die nog nooit in hun leven een basketbalwedstrijd gezien hebben, laat staan wat de regels zijn over dit Oranje basketbal team. Het is goed om te zien dat ze de aandacht krijgen die ze in mijn ogen verdienen!!

Petje af naar iedereen die meegewerkt heeft binnen het Nederlands team om dit mogelijk te kunnen maken, Diep respect!

Rijeka en het computermuseum

Allereerst moet ik zeggen dat ik er hartstikke blij van word als zoveel mensen geinteresseerd zijn in de verhalen die ik schrijf, ookal ging de eerste blog nog eigenlijk helemaal niet over basketbal! Leuk om de reacties, suggesties voor dagtrips en alle andere opmerkingen te lezen en ik zou zeggen keep them comin'. 

Zoals je weet waren wij officieel de eerste Nederlanders in Zagreb voor het Eurobasket toernooi. Het Nederlands team maar ook veel van de aanwezige pers kwamen een dag later of in sommige gevallen zelfs twee dagen later aan dan wij in Zagreb. Dit is door ons met twee redenen gedaan. Allereerst waren we gewoonweg op zoek naar de goedkoopste manier om in Zagreb te komen, vandaar de eerdere vlucht en ook latere terugvlucht dan velen. Hiernaast vond ik ook dat als ik toch in Kroatie zou zijn, waarom niet wat langer zodat ik ook kan genieten van sommige van de andere zaken die Kroatie te bieden heeft. Vandaar dat we uiteindelijk gekozen hebben voor een trip van 10 dagen, dit terwijl Eurobasket in feite maar 5 dagen duurt.

Dat betekende dat we gisteren een hele dag hadden om de omgeving te verkennen. Het Nederlands team en sommige van onze kenissen zouden pas die middag rond een uur of 4 in Zagreb aankomen. Na de verbazing dat Kroatie aan een zee lag (eerlijk gezegd heb ik dit nooit geweten!) was de keuze snel gemaakt om in elke geval richting de kust te gaan. Dit was tenslotte maar een uur of 2 rijden. Van alle mooie kustplaatsen die ik op de kaart kon vinden kende ik er slechts 1 bij naam, namelijk Rijeka. Hoe ik deze plaats ken is natuurlijk voor de Feyenoord / voetbal fans onder ons omdat Feyenoord in 2014 voor de voorronde van de Europa League het op moest nemen tegen HNK Rijeka. Normaal gesproken blijft zo'n wedstrijd niet zo lang bij, maar in dit geval wel! Feyenoord had namelijk volgens de commentator een spits van Rijeka aangeboden gekregen voor een bedrag van 1 mln euro maar deze spits was volgens de Rotterdammers niet goed genoeg, maar scoorde later in 1 wedstrijd wel 3x tegen Feyenoord, PIJNLIJK.

Rijeka werd het dus! 
2 uur in de auto te hebben gezeten kwam ik tot de conclusie dat Rijeka zowel heel dicht bij de Sloveense grens lag maar ook heel dichtbij de Italiaanse grens, weer zoiets wat ik niet wist.. Misschien had ik vroeger toch wat beter mijn best moeten doen met het leren van Oost-Europa. Onderweg was het genieten. Mooi glooiend heuvel landschap en veel bosrijk gebied. Gewoonweg een prachtige omgeving om in te rijden. Echt, ik raad alle Zagreb gangers aan om als ze de tijd hebben gewoon lekker een stukje te gaan rijden buiten deze stad! Gegarandeerd dat je wat moois tegen zult komen.

Eenmaal aangekomen in Rijeka (zonder navigatie trouwens) zijn we het mooie centrum doorgelopen en erna zijn we doorgegaan naar de haven. Hier stopten we even om via hun internet te bekijken wat we in de buurt voor leuke dingen konden doen toen er een jongen van een jaar of 20 op ons af stapte. Beide keken we hem aan met een vragende blik en beide hadden we er niet over nagedacht dat Andre in een Nederlands team shirt liep van Leon. De jongen heeft waarschijnlijk 5-10 minuten met ons over basketbal staan praten en kwam daarna enigzins aarzelend terug om een foto met Andre te maken, iets wat Leon zelf in Nederland nooit zou meemaken, laatstaan zijn broer. De sport leeft in dit land en wat ik mij door locals heb laten vertellen is het de 2e of 3e sport na uiteraard voetbal en wellicht tennis. Dat beloofd wat te worden morgen!!

Uiteindelijk kwamen we na wat zoeken op tripadvisor uit op het Speelgoed & Computermuseum, wellicht niet de eerste keuze die je zou maken maar de enkel positieve reviews gaf ons het gevoel dat er hier wel wat leuks te zien was. Hadden wij even gelijk! Het museum was eigenlijk meer een prive verzameling van een van de aardigste Kroaten die ik tot nu toe op deze trip tegengekomen ben. De beste man liet ons eerst zelf rondlopen in het Speelgoed museum wat meerdere momenten opleverde van "hey, daar heb ik vroeger ook mee gespeeld" tot zelfs exacte kopieen van speelgoed wat we zelf vroeger ook hadden, heel vet allemaal!

Het nationaal theather, nagemaakt met 40.000 lego blokjes.

Hierna zijn we naar het computer gedeelte gegaan, wat in een ander gebouw iets verderop zat en de eigenaar heeft ons hier een persoonlijke rondleiding van ongeveer 1,5 uur gegeven om alle zaken die hij had gekocht, gekregen en verzameld met veel passie met ons te delen en wat had hij een vette spullen! Van elke console die er OOIT geweest is tot de eerste computers, modems en zelfs apparaten die in gebruik waren in de oorlog en ervoor. Het meest indrukwekkende (naast de vele consoles, die overigens allemaal werkte en waar we gewoon op konden spelen) was de harde schijf die deze man bezat. Het was het allereerste exemplaar uit de 70' met een opslag capaciteit van 1 GB. Hieronder de foto:

Na natuurlijk veel te lang zijn blijven hangen in dit museum was het inmiddels alweer een uur of 5, wat betekende dat het Nederlands team net geariveerd was in Zagreb. Wij hoopte natuurlijk dat we die avond Leon even zouden kunnen zien maar bij terugkomst rond 7 uur was niets minder waar; De jongens waren alweer aan het trainen! Ze zeggen niet voor niets; Een goede voorbereiding is het halve werk! Dan maar de dag erna dachten we.. haha.. Waren wij even fout want ook hier zat het schema van het Nederlands team weer bomvol en hadden de spelers weinig tot geen vrije tijd!

Dit alles natuurlijk om vanmiddag om 3 uur een geweldige eerste partij af te gaan geven tegen de Georgiers, een team met niet minder dan Zaza Pachulia op het roster. Hiernaast hebben ze nog een speler die een aantal jaren in de NBA heeft gezeten in Tonike Shengalia.

In de volgende, korte blog zal ik mijn mening geven over de wedstrijd van vandaag en zal ik de fans in Nederland ook even helpen aan de beste manieren om de wedstrijd te kunnen volgen vanuit ons koude kikkerlandje!

#gameday

#claimthelion

The road to Zagreb, Kroatie

Vorig jaar rond dezelfde tijd plaatste het Nederlands mannenteam sinds 25 jaar zichzelf weer eens voor Eurobasket (de basketbal variant van het EK). Natuurlijk dien je als Nederlandse fan bij zo'n spectakel te zijn en al helemaal als een van je vrienden (tijdens de kwalificatie en ervoor) voor het team uit mag komen. Een belofte is dan al snel gemaakt..

Een jaar later zit ik dan ook echt in Kroatie en thank god, Leon heeft het team gehaald, niet dat ik daar echt over twijfelde maar je weet maar nooit. Hoe zuur zou het geweest zijn als je een trip naar Kroatie plant en vervolgens de persoon waarvoor je het t meeste doet er niet bij is? Nou moet ik eerlijk zeggen dat dit omdat het mijn 2e vakantie deze zomer is en ik eigenlijk de rest van de zomer alleen maar aan het werk geweest ben dat ik me totaal niet voorbereid heb voor deze trip. Buiten het boeken van een vliegticket, het huren van een auto en het regelen van een appartement hadden we helemaal niks gepland. Het ging zelfs zo ver dat ik de dag voor vertrek nog aan het werk was en dat als resultaat had dat ik op de ochtend van vertrek om 5 uur al naast mijn bed stond om alsnog mijn spullen in te pakken.

Nu denken jullie vast, wat een geweldige planning! Dat was het inderdaad niet. Gelukkig heb ik geleerd dat de meeste leuke dingen vaak zonder planning komen en zo geld het voor mij ook met Kroatie. Wat moet je eigenlijk uberhaupt voorbereiden als je maar 10 dagen weg bent?

Zoals hierboven al gezegd op Woensdag (eergisteren) om 5 uur opgestaan om mijn spullen te pakken. Natuurlijk had ik in mijn hoofd wel een lijstje van belangrijke dingen die zeker mee moesten maar ik had me al neergelegd bij het feit dat ik ALTIJD essentiele zaken vergeet mee te nemen. Gelukkig valt het op deze Kroatie trip nog mee. De belangrijkste zaken die ik vergeten ben zijn; het verloopstukje voor mijn tablet (zodat je usb apparaten aan kan sluiten), zonnebril (Tja.. iemand zei dat het weer slecht ging worden..) en natuurlijk vergeet ik mijn TomTom te updaten met de kaarten van Kroatie. Die laatste was tot nu toe in elk geval de meest vervelende maar later daar meer over.

Gelukkig vlogen we pas in de middag om 14:15 dus dat gaf ons in elk geval de tijd om op ons gemak naar Schiphol te reizen! Waar ik echter het meest tegenop zag deze dag was het feit dat we afgezet zouden worden in Amsterdam door Sarah, de vriendin van Andre die ik tot toen nog nooit ontmoet had. Normaal gesproken is dit natuurlijk geen probleem alleen was het zo dat Andre zoveel over haar praatte en verteld had (positief) dat je daardoor toch zenuwachtig gaat worden.. (really though?). Gelukkig was ze super relaxt en waren uiteraard de zorgen weer eens voor niks. Fast forward een uur en ik zit lekker aan een biertje voor ik het vliegtuig in ga (fout nummer 1).

Na het plaatsen van deze foto op social media kreeg ik de volgende leuke reactie!

Twee halve liters later kom je er natuurlijk pas IN het vliegtuig achter dat je naar de WC moet en als er iets is wat ik niet doe is het naar de WC gaan in vliegtuigen, treinen etc. Gelukkig was het maar 2 uur vliegen naar Zagreb en had onze vlucht maar een minuut of 20 vertraging.

Eenmaal daar was een taxi snel gevonden en stonden we voor het officiele hotel van Eurobasket want daar zat onze car-rental. Volgens mij mogen de jongens van het Nederlands team totaal niet klagen want het zag er allemaal supergoed en verzorgd uit!

Na een uur rondgereden te hebben, het vliegveld te hebben gezien en ons appartement en de eigenaar ontmoet te hebben kon ik al een paar conclusies verbinden aan onze eerste dag in Kroatie.

1. Kroatie is veel meer ontwikkeld dan ik verwacht had. Misschien kijk ik teveel TV maar ik had een afgetrapt boeren landschap verwacht met heel veel vervallen gebouwen. Zo zie ik het hele oostblok voor mij. Natuurlijk was ik nog nooit in oost-europa geweest dus kon mijn mening ook niet echt ergens op gebasseerd zijn. Nu kan ik zeggen dat het mij doet denken aan Frankrijk. Alles is iets minder onderhouden dan in bijvoorbeeld Nederland maar het is prima te doen! Het landschap daarintegen is ver van boerenland. Geweldige bergpartijen, bossen en mooie steden (Zagreb, Rijeka.)
2. De vrouwen zijn ALLEMAAL bloedmooi!
3. De mensen zijn zo aardig en vriendelijk dat ik denk dat als ik dit in Nederland mee zou maken dat ik automatisch achterdochtig zou worden.

Al deze indrukken en gedachtes maakte mij nogal moe dus van de eerste dag is niet veel meer gekomen dan in het centrum van Zagreb een hapje eten (bij een American steakhouse natuurlijk) en een biertje drinken. Hierna was het snel over..


In de volgende blog, de dagtrip naar Rijeka.